در این مقاله تلاش می شود به گفتمان مقاومت و چگونگی تاثیر آن بر مصون سازی انقلاب اسلامی ایران در برابر تهدیدات  , بپردازد. هدف اصلی پژوهش، تبیین کارکردهای گفتمان مقاومت در ایجاد بازدارندگی استراتژیک است. سؤال اصلی پژوهش این است که چگونه گفتمان مقاومت می تواند به مصون سازی انقلاب اسلامی کمک کند؟ فرضیه پژوهش بیان می کند که گفتمان مقاومت، از طریق تقویت هویت انقلابی، ایجاد بازدارندگی  , و گسترش ائتلاف های منطقه ای، توانسته است به شکل گیری ساختاری دفاعی برای حفظ دستاوردهای انقلاب اسلامی کمک نمایددر این مقاله سیاست خارجی به عنوان متغیر مداخله گر در نظر گرفته می شود. روش پژوهش این مقاله تحلیلی و تبیینی است و با استفاده از ابزارهای کیفی به بررسی ابعاد نظری و عملی گفتمان مقاومت در تقویت انقلاب اسلامی ایران می پردازد. داده های پژوهش از منابع اینترنتی، کتب و مقالات فصلنامه ها، جمع آوری شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که گفتمان مقاومت از طریق حمایت از جنبش های رهای بخش، حفظ ایدئولوژی انقلاب، و مقابله با سیاست های تهاجمی قدرت های بزرگ، به مصون سازی انقلاب اسلامی کمک کرده است. همچنین، این گفتمان نقش مؤثری تقویت موقعیت قدرت ژئوپلتیک ایران داشته است. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که گفتمان مقاومت نه تنها یک راهبرد دفاعی، بلکه یک ابزار تهاجمی در سیاست خارجی ایران برای تقویت موقعیت منطقه ای و جلوگیری از آسیب پذیری انقلاب اسلامی است.